Sesleri ve Dudakları

sessiz gecenin,
küçük bir hatırasıdır,
duran zamanda gecenin.
odamdaki rüzgar esintisi,
alaca bir duygu gezintisi,
nasıl hissedebilirimki,
bu gezintide.
ve tatlı bir vişne
dudaklarıyla içimde...
01:17     31.08.2011

sende bende kalmalar...

İçinde rüyalarının gemisi bilmecesi dün ile yarın içindedir tüm gizemi ve sardığında ayna kim bilebilir dünya senin.Mistik bir çağrışımla kabaca vücuduna oturur tüm damlaları müziğin.Kalabalığın içinde kopyalanmaz bir algısındır.Nasıl hissettiğini ben nede dün neyle anlatılır.Soğuk soğuk sabahlar ve insanlar yalın tat gibidir, çilek ve krema bedenlerin koyulaştığı sıcak ve rüzgarlı bir tepedir yoğunluk ve çapraz ilişkilerin eşiğinde.Fotoğraftaki kız bir kara mizah aynasında gözlerine bakar gibidir, bu sizi yanıltmasın aynalar göz gibidir senden alır tekrar sana verir ve rüyalar ayna gibidir düşlerine.Fotoğraftaki kız gülmesinde bir derinlik saklar içinde danstan yapılmış bir kale şövalyesi rüyalarını besler.Gece koyu olanları besler koyular gecenin içinde duran beni ve çerçevedeki bir ilham kahvesidir geceye.Uzun zaman deviren adımlar artık son bulur resminde ve zaman dönümünde, son bakışlar son sözler yapılır ve taştan bir heykel geçmişte nelerin yaşandığına dair.Gün ve gece uzun zaman birlikte olmuştur uzun zaman yaşlanmıştır uzun adımlarda ve yollarda, artık suya ihtiyacı olmayan ağaç gibidir zaman içi ayrılıklar, sende bende kalmalar...Gittiğim soğuk bir sokak dündeki hepinizi hatırlatır ısıtır beni, günümde sıcak bir düş dünden sizden kalma pahabiçilemez bir değer birimidir adını bulamadığım.Son sahneler ve makyajlar adımlarda heycanlı son yanlışlar hiç olmasada kırgınlıklar.Hadi hazırlan sahne sırası bizde ve son.
00:51  26.08.2011

Hatırlıyor musun... bir kez daha dene

Hatırlıyor musun...
Yediydim eğlenceli
 taşlardım dereyi
Onyediydim 
severdim bir periyi
gözlerindeki beni
ah işte orda görebilseydiniz
beni
Otuzyediydim
geri dönerdim düşlerime
ve eğlenceli geçmişime
Sonra anlardım Elliyedide
geri gelmeyen günüme 
birçok sevgili bırakmayı
bilirdim dünüme
Ve hala Onüçünde
vahşi bir delikanlıyım
yaramaz bir çocuğum
hala çimdik atarak muzurluk yapanlardanım
Ki hatırlıyor musun...
sen siz sizler
hatırlıyor musun.

23:24   24.08.2011

Düş salıncak Rüya kanat

Öyle bir geçiş yapmalısınki Toprakana hava kanatlarından, korku sürükleyici bir serüven olmalı güç adına ve her seferinde girebilmelisin sana ait olan kapıdan.Kimseler ve de kimseler görebilir seni ve duymalı fısıldamaları rüya düş sırları, hem geri gelmeyen zaman değilmidir o zaman düşlerimde geri alıyorum tüm zamanları ve tekrardan başa sarıyorum tekrardan tutabilmek için.Ve kimseler görmeden kayboluyorum gözlerimin içinde, Toprakana, düş, rüya vede uçabiliyorum, bunu farketmedin.Hem hatırlamak yanındaki zamanda bir cep yapıp orada saklamak değilmidir sevdiklerini.Rüyalar düş kanatları beni olduğunca uzaklaştırır dünyadan ve o kadar yaklaşırım ki hayata, göremediğin hayata.Bir gün yalnız kaldığımda bu harfleri tekrar üfleyip hayat vericem ve bana hoşçakal dediğini hatırlıycam, beni sevdiğini,bana sarıldığını, bana hayat verdiğini ve hala benimle olduğunu.

Ama şunuda biliyorumki benden başkası bunu göremiycekti düş salıncak rüya kanat hem bir tarafında da sen, olabilse emin ve gerçek bir düşüşten sonra kararlılık ve hakim olma kendinde bu zamandan öteye geçişte bir köprü işte.

Ve zamanla geliyorumki zaman benim için hiç değişmedi, zaman benden hiç geçmedi, odamdaki oyuncaklarımın hikayeleri hiç değişmedi ama bir gün son sayfalar eşliğinde bunu herkes anlıycak ve birgün herkes geri dönücek…

Kayıplar ve rüyalar eksilirken o zaman artık sen ve senin olanlarda ama şuna tüm kalbimle inanıyorumki bir gün bu dünyada sende geziceksin ve ayrılmayı hiç istemiyceksin.

22:34    20.07.2011

uykudan sonra...

Tozlu bir kitap kapağı gibi eskiyen hayatın tahtadan bir kuklayla arkadaş olur telaş ve tedirginlikten yoksunluk kazanırdı değersiz hayatın.Bitmeyen bir özlem gibi çocukluk oyuncaklarınla hala konuşurdun.Zayıftan güçlüye tam tersiyle bir dönüş noktası oluverir bazen yıkımlar ve kayboluşlar, aniden bir başlangıç gibi yeniden doğardınız benzer bir gün sabahı.Korku, telaş, adaptasyon, çelişki birçok yenilenme belirsizliği ; doğru zamanın geldiğini anladığınızda eylemsel bir figürasyona dönüşemediğiniz zaman çerçevesi.Bulanık bir pencereyi sildiğinizde aydınlanır dört köşe çerçeve, gözlerinizi ovuşturup sildiğinizde aydınlanır tüm dünya.Kabullenip alışmaktansa, kör ve ebedi bir renk kavramıyla hep merak içinde olmayı seçmek, ki ipin ucu bu değil midir hayatın uçurumunda.Donuk tutkular içinden çıkmak gerekir bazen ve  güçlü hissetmelisin üstesinden gelebilmek için.Ve bazen son günüymüş gibi kararlar vermelisin hayatının.Ulaşılması ne kadar zor olabilirki bilinenin, düşünülenin, istenilenin...Eğer bir yerlerde kalmayı seçersen nasıl emin olabilirsin ileriden ve hayatlardan vede seninkini nasıl ayırt edebilirsin diğerlerininkinden.Sıradan olarak tutkuyu nasıl çıkartabilirsinki içinden, UYAN AYAĞA KALK VE KENDİNİ YENİLE...
18:11  18.07.2011

Subhiye İbrahim Dorakovik

gözlerinde havf telaşı

gece beklenir bir tehdit

zevkidir beyaz sayfaları

tek nedendir belkide sevgisi

ilim ipinin ucundadır

onda kalansa

pek bir hafif rüzgarıdır

canlı renklerin

korkusudur te’ehhül

ondan cahili olunca

o istemez dört duvar

hep gezmek

ışıl ışıl eğlenmek

arada bir çıkar zivaneden

neşelidir

ama hayat zindan ve karadır

geçer hayatı aynı dağın eteklerinde

beyaz sayfa mektuplarda

daha onsekizinde kederli bir bedendir

çabucak yaşlanmıştır kendinde

soğuk bir şiirle vedadır

kardeşi celil den

fotoğrafının arkasında

soluk çiçekler şiirinde

oysa yirmiikisinde yaşlı  bir gençtir

yirmiikisinde soğuk bedendir

yaşayamadığı onca mutluluk, eğlence, sevinç

o kadar çok şey varken

şimdi soğuk bir bedendir…

     Subhiye İbrahim Hanım anısına…

Nasıl...

Zaman geçmedikçe kalbinden kalır “ezgisi”, bir küçük zaman parçası yeterli kumdan dünya.Yıkılmasın dalgadan, yıkılmasın rüzgardan, içindeki soğuklardan.Yazdıran nedir bu bilmediğim rüzgarın esintisi,nasıl…

Karmakarışık dünya hadi yanıma gel otur biraz, biraz bende kal dinlen, biraz kalki aşık olabileyim hey dünya.Ama fark ve zaman, düşünceler ve insan, gözler ve su bırakın biraz yakamı.Vay be nedendir bu heycanım, nasıl…

Bekliyorum, ne olursa olsun.

Şimdi bayılmam mı gerekli, o zaman düşüyorum kırmızı masa üstündeki para kasasının tamda üstüne, ve kesinlikle hala ordayım.Zamansız bir hikayede şekli önemli değil midir aşkın, zaten.

Ve nasıl…

20:53   27.07.2011

Nedir?Aşk

Zoraki bir zaman kırılmasından öte hayat kısa bir yaşlı tanımıdır…

Vurguları hislerinin bedendeki tepkimelerine bir güzergahtır dinlenmek için, gerçekleşmeden senden kaçar gider.Bu olanları doğrulayamadığından bir türlü kalamazsın bedenlerde, ruhlarda ne de gözlerde…

Ayrı bir zaman aralığı gibidir yakınlarında ve de hiç unutulmayan ama seni orda tutan ne aşktır ne de başka bir şey, bunu anlatamazsın.Engel olamadığın gibi yeni bir tanım yada yeni bir sevgi şekli bulamazsın.Kıyaslayamadığın ilk bakış, ilk görüş,elinden tuttuğun ilk ân,dudaklarına sarıldığın o ilk zaman nedir sonrasında hiç bulamadığın…

Sanki, kırılmalı zaman parçaları bir şekilde ayaklarına cam parçaları gibi yerli yersiz batıverir.Mektuplar ne Tanrıya nede başka bir varlığa sadece içinde yarattığın kalbinin Tanrısına.

Nedir bunu tanımlayabildiğin semboller, harfler,kelimeler,cümleler,bedenler, nedir…

Gittiğinde bir daha gelmesi zor olan ve kozalağından sonra uçan bir kelebeğin ölümü gibidir bir daha geri gelmez ne ruhu ne de bedeni.

Nedir anlatmaya çalıştığın, neyle sınırlayabilirsin, neyle hayat verebilirsin,neyle canlı tutabilirsin,

18.07.2011

zaman kapanı

Menzili durduran nedir beş genç kadında…uzaktan taşınırken uzak öpücüğü, elinde soğuk bir ten yüzüğü neyi hatırlatır geçmiş ölülerden, neyi hatırlatır ıslak bir sevgiliden…beş genç kadın zaman kapanında hapsetmişler “bedeni”.

hikayenin sonu...

olamadığın bir fısıltı adım atar durur içinde sen yokmuş gibi cevap verir, karşılık gelir kendinden saklanır kalırsın duvarlarında.gözlerin oymalı bir yanılsamada yansımalarından çekinir duyguları kısraklaşır ve kendini doğrulayamadığın her ân içinde etrafındakileride bilmece ve bilinmezliklerle sürükler.ve hikayenin geri kalanı bir türlü sonlanmaz.

gizlendiğim DEV

mutluyuz ya

niçin

duramıyoruz ya

zamandan duvarlarda

yaşlanmıyorum ben insandan kalıp basmalarda

nerededir seni canlı tutan aşk

gizli duran yollar

notum var

bundan sonraki hayatıma

kızmıyorum ama yeni bir güne uyanıyorum

ihtiyacın olan biraz gülmek

kalabalık görünmek

hadi biraz koş!

HEY

…

…

…

sende varsın bu yolculukta

belli ki geri dönüşü yok

günlerden sonra bir gün uzun bir yol

zaman sınırlaması yoktu hayatımda

nede  gizlendim gözlerimdeki aynada

ihtiyacın olan tek şey

bulutlu bir günde güneşe bakmak

kabarcıklar içinde uçmak

ihtiyacım olan tek şey

gizlendiğim dev

gizlendiğim dev

bitti artık gün

ihtiyacım olan tek şey

yeni bir gün

23:16   26.04.2011

kapandığım  her gün düşler içinde nasıl öldüğümü düşünmektense

her gün tüm bozukluklarımı mutluluk uğruna meteliksiz kalana dek harcarım…

odamın güneşinde...

ağır bir kulak dolgusu
mırıldanır hava gökkuşağı
önceleri
ve sonraları
gün ortası gün
ay büyük
rüyalarım hep ışıkta kalır
ve rüyalarım
avcıdır
gün dönümünün örtüsünde
ilk insan canlı mıdır
ilk rüyalar
hala aynı mıdır 
değişir mi
tüm hayaller
ve sabah bana gel
odamın güneşinde
derinlerde
yaşam var
sen olmasan
gölgelerin dans eder
kral ağacımda
köklerimden toprağa
sağdığım
ve sabah bana gel 
odamın güneşinde
ve çırılçıplak bir papatyayım
sevgilimde
müzik beni alıp götürsede
gerçek
yine de gerçek
ay büyük
rüyalarım gürültülü
odam ve ben
sevgiliyiz kanadı kırıkla

Ve Ruh doğdu ama öldüde...

Yaşıyoruz ya işte, sahibi olmadığımız toprak gezegende.Duraksıyoruz bizim olmayan zamanda, ve aklımızda onca karmaşa arası bir doruk noktası, aşık oluyoruz ya bir daha    bulamadığın, nedir dokunurcasına et ile kemik, efsaneye göre çamurdan yapılan.Geçemediğim aklımın ötesine aslında her defasında dokunurum gezip gezip geri dönerim kahin sözlerinden.Anımsadığım her renk bir zaman kurmacası, sanki çamurun yalanları.Ya doğruysa inanmadığın çayırlar ve tepeler, misafirliğin  nedir yeşile, doğa tamamlayıcılarına, nedir düşünceden yoksunların sana bağlayıcılığı.Farkındalığında olmadan rüzgarın penceresinden geçer bir adem elmasında biter dünya gezegeni, ya bu değilse yeniden ve yeniden, neyi değiştirebilirsin senden ve zamandan geçmiş olanı, ve yerinde bir ev sahipliği seni yüreklerde bırakır düşünceden yoksun olan gözlerde.Kalmak yeterlidir içindeki kutsal mekanda.Kalabalık bir kum tepesi saklar, seni kendi sesinden çünkü bilir sesler yüreklere, yürekler bedenlere, bedenler ruhlara aittir, korur seni içindeki belirsizliklerinden ve sakın sunma aşkını agacın gövdesine ve ellerine sunmadan öncesine.
ve sakın durma düşlerinde
ve düşüncelerinde
gitmediğin yer kalmasın
zihninde
ki gitmek yürümek midir
gerçekler bilinmeli midir
 ve ruh doğdu
ama öldüde...
01:33   08.03.2011

inanmakta olduğunu sevme; sevmekte olduğuna inan…

Bozuk mağrur suratıyla oturan adam, ona bakarken derinliklerine daldığım hayatın, yaşamanın tatlı bir anımsamayla kötü düşlerim arasında iyi bir denge kurmaya çalışırdım.Nedensizce Tanrı’yı sorgular içinden nedenleri çıkartmaya çalışırdım.Parmaklarımla oyun yapardım hayat adımlarını, sokaklarda gezerdim, sanki bir daha hiç gezemiycekmişim gibi tüm sokaklardan geçerdim.

Kendime bakar gülümser Tanrı dan hoşnut olurdum…ve bir kez daha inanmanın ne kadar zor olduğunu keşif ederdim oysa ne kadar da kolay inanmak.

Ölüme nedir şüpe, nedir görülmeden seni sende vâreden bu duygu burukluğu, inanmanın verdiği yalan duygu, bu nasıl bir gerçekliktir sıcaklığıyla içinde yitirmediğin bu bulanıklık.Neşeli bulutlar sabahında bir perdesi olur hüzünlü bir gecenin, eğer sen vâr edersen tüm gerçekliğiyle senindir olan.Karıştırır tüm aklını ruhundan arınmış kara bilmeceler ve sonrasında hayatların, kim garantisidir kayıp ülke atlantisin.Kesinlik bir masal kitabında gerçekliktir, kesinlik serüvenlerin içinde maceradır, kesinlik aslında olabildiğince gerçekliğin pelerinini çıkartmadan üstünde dolaşan kayıp bilmecelerdir, cevapları bir tek senin yarattığın masalda vardır.Bir kabullenme, yapamadığım bir tutku, kabullenmeler aptal işidir.Hayatımın ölmesini kabullenemedim, gözlerimin yabancıymış gibi başkasında kalmasını kabullenemedim,masalımdaki kahramanlarımı çalmalarını kabullenemedim,içimdekilerin hep bir parçasını kaptırdığım insanları kabullenemedim,etrafımda yalan insanları bir türlü kabullenemedim, artık kendimdekileri dahi kabullenemiyorum.Bir sürgündür uzak diyarlara içimdeki kopmalar.Sevdiğim bir kadın hırsızdır başladığım masalımda,gözlerim hep ışıldar hep parlar tüm renkleri canlı gösterir ki bu nedendir bilir misin, bu engel olamadığım gecelerimin yağmurudur.Artık sevemiyorum da kalamıyorum gözlerde ve de olamıyorum artık kendim karşımdaki bedenlerde.Yalnız bir ölüm gibidir ‘tutku’ yu kaybetmek…

Belkilerle dolu geri gelmeyen bir kayıp.

Son bir damlada aydındır

Son bir andır hayat

Kanlı bir ettir hayat

Hayat Benim.

23:57  03.02.2011…

rüyadayım hayaller ağacında

düşündüm inancımın soğukluğunda…

durdum hayallerimin ağacında

tanıdım birini

hayatımın rengini

hiç düşünmedim

hiç pişman olmadım gerilerden

hayallerime dur da demedim

sıkılmadım zamandan

sevdim ben bu hayatı

ölmelere hiç inanmadım

soğuk bir kış günü

ölmeyi hiç istemem

uzaklaşırken kalbimden

uzaklaştım

Tanrı nın elinden

bir yerde uzaktım

tüm  gözlerden

hiç sıkılmadım

kimselerden

istediklerimden

tanıdım bir rengi

hayatımın yeşilinde

unuttum bir rengi

gençliğimde

yaşlı bir geçmişim

aslında yaşlı bir gençtim

tanıdığımda kendimi

bildiğim bir bilmece

hayallerimde gülmece

ağlasam  nedendir bu durgunluk

ben olabildiğim

kalabildiğim

tabi unutmadan söyliyeyim

babaların omzu bir başkadır

kalmak başkadır orda

fazla hüzne gerek yok!

bir masal kitabıdır

düşünceler denizkızı

içinde kaybolduğun bir oyuncak fabrikasıdır

dokunuşlarından sihirli oyuncakçı

tek kızdığım neden ölüm

…

ve sarı sayfalarım

ayakta tutar tüm kurşun kalemlerimi

mutlu kılar dostlarım

beni

ve ayaklı bir gazte

minettar ve harikalar duyar

gözlerinde kalabildiği dostlarda…

nede iyi olur başlangıçlar ermese sona.

umarım bir yerlerde mutlusundur
ama dileğim mutlu yalnızlıklar
yalnız notlar kalsın sana
sadece aptal bir çocuktum
büyüyememiştim
ama
koca bir insanmış aslında

gündüzler ve geceler

gerideler

olabildikçe

yalan, dost

kimden kalan

gizlendiğim onca fotoğraftan sonra

donuk donuk insanlar 
arkandalar resminde

bir gün

yalnızlığında dertleş

onlarla

yalnız sokaklarda...

kendime hakim olamadım bir anlık dayanılmazlığımdan yazdım.
bir daha asla olmaz rahatsız ediceğimi sanma.
not: hala aptalca seven bir insan.

Düşüşte bir kuş...

mavi bir fok balığı hislerim
soğuk duygular denizlerim
batmaya yakın bir güneş sıcağı tek cevaptır gözlerim
hatırlaman mümkün değilmidir dileklerim
yarım bir akşamım benden biraz fazlayım
yürüdükçe dolma bir kalemim
mürekkepten gözlerim
yazmaktaydı ellerim
sevmekse ara versin, gitsin eğlensin
bir yaprakta değer kazansın kalbim ve uçsun
bir kış yaprağı
unutsun değerini kış gelsin hislerde ve gözlerde
dostuz ama artık değiliz
yitirdiğim değer tarihleri
târihi bir mezar kalıntısı
artık yanımda yoktur fısıltısı
unutuldum kaygısı
doğrudur benim olmadığım
yanındayken
kızıl derili üflemesi kulaklarımda
kalan tek bir his
düşündüğüm duygu larda
evet
soğuk bir deniz üstü uçuşu
artık düştüğüm yorgunluğu
burukluğu zamanımın
bende boşa değildir alıntıların
hoşkal bende bildiğin zamanların…
25.10.2010 sevmiştim genç bir dostumu, ama yanında yok olduğum doğrudur…

Masallarda yoktur zaman...

Başladığım bir serüven öncesi,görmekte olduğum bir düş perisi usulca fısıldar ileriye bakan umutlar ve yeni doğan bebekler kadar aydındır güneş.Yalancıdır güneş ay kadar yalancı…

Taşınır gider umutlar kaybolan rüyalar, hesap verin bana amaçsız dünyalar açıklamadan gitmeyin, görünmeden gidin kaçın hayallerimden.Uzaklaştığım tüm insan karmaşaları kalmayın bende akın kara yelli sular üstünde görünmeyin artık sise bulanmış gecelerde uzaklaşın rüyalardan ve gözlerden.Ateş elinden bir zaman yansıması bırakır beni kaldığı yerde ve tekrarından oyalar beni kandırmaca oyunları.Bulduğum bir dünya nesnesi güvendiğim bir su perisi, gerçekleşir dilediklerim.Bir oyun! adı ölme,düşlerin ve rüyaların birbirini kovaladığı, hayatın yaşamla gizemli yollara girmesi ve zamanın dile getirmesi.Duvarların ardı masallarda olan bir yaşantı, gizliliğiyle karışık bir gerçek zaman ötesi bir gerçek zaman yok orda…15:38  05.10.2010

Arabalar ve Parklar

Arabalar ve parklar

Topraktır nihayetinde

Uçan ve yüzen demirler insandır nihayetinde

Bir kalıp ekmek dünyadır

Aç bir çocuğun gözlerinde

Ve deli bir cümle

Aşktır sevgiden gözlerde

Yaşam hayatın bardağıdır

Beyaz sayfa

Kanattır, uçabildiği meleğin

Karamsarlık içinde gökyüzü

Kargaşa var yüksek binalarda

Bir bulut anlaşılmaz ama ağlar

Yinede ağlar

Ve daldığım rüyalar

Bir gölgedir gerçeğinde

Gizem ve hüzün

Yaslandığım bir gecedir

Kaldığım bir zaman yaşlanması

İçimdeki gülmece kırıntısı

Nedir

Nedir bilmecesi

Gülemediğim zaman heceleri

Gerçek, bir dilim tereyağlı ekmektir

Gerçek, erir hızlıca akan zamanda

Ve göremediğin bir çok yanılsama

Gerçektir durduğun bir zaman yolunda

Ben

Hafif mayhoş esen bir rüzgarımdır

Dalgalanan saçlarında

Arabalar ve parklar topraktır nihayetinde

Uçan ve yüzen demirler insandır nihayetinde

Ve bağlılık nedir diye sorarsan

Diş fırçamı bile bırakamam ben

Helede oyuncaklarımı

Doğum günü notlarımı

Kalbimden seni…22:33  03.10.2010

TANRILARIN AĞLAMASI

İsteği başlangıç bir kürede silinmiş anılar adı altında kör bir rüya gibi hatırlamadan geçen zamân içi anılar.Her sır bir ölümdür fikir perdelerinin kapanışında, istemediğin tüm geri zamanlar ölü bir fısıltıdır Tanrı nın gezegeninde.Dengedir tüm değişimi sağlayan yağan yağmur altındaki gün ortası güneşin çıkışında, sevdiğim güneş gel bana…

İsteği ağlamaktır gök efendinin, isteği sarsmaktır değişim içindeki esintileri.Ki büyük bir arzu şans ve dilek yolunda garantidir bir hikaye ortası kahramanda.Uzun zaman kısa bir andır olası gerçek bir dünya da, tersi bir çöküş zamanda anlamanda yardımcı olur rüyaların izinde yol bulmanda.Ve skandal bir manşet gazetelerde Tanrı lara haber verir.Bir zafer coşkusu mudur ölümün sessizliği ya da kayboluşmudur çığlıklar arasında.Türünün kayboluşu bir yer değiştirme midir, nedeni doğadan kaynaklanan bir nedensilik midir…Nedir isteği! ağlayan Tanrı ların.Koyu bir gölge geleceğinde, eskimeyen zamanların eli var üstünde.Bilgiden çok varsayım, doğrudan çok hayal olup biten ne varsa bir gün uyandığında rüya olmadığından emin olabilir misin…

Sessizliğinde gök Tanrı nın

Bilmecesi midir gürültüsü

Sessizliğimde Tanrı ya

Bir dilek olsun

Son insan kırıntımdan

Ağlamaya…