Nasıl...

Zaman geçmedikçe kalbinden kalır “ezgisi”, bir küçük zaman parçası yeterli kumdan dünya.Yıkılmasın dalgadan, yıkılmasın rüzgardan, içindeki soğuklardan.Yazdıran nedir bu bilmediğim rüzgarın esintisi,nasıl…

Karmakarışık dünya hadi yanıma gel otur biraz, biraz bende kal dinlen, biraz kalki aşık olabileyim hey dünya.Ama fark ve zaman, düşünceler ve insan, gözler ve su bırakın biraz yakamı.Vay be nedendir bu heycanım, nasıl…

Bekliyorum, ne olursa olsun.

Şimdi bayılmam mı gerekli, o zaman düşüyorum kırmızı masa üstündeki para kasasının tamda üstüne, ve kesinlikle hala ordayım.Zamansız bir hikayede şekli önemli değil midir aşkın, zaten.

Ve nasıl…

20:53   27.07.2011

Nedir?Aşk

Zoraki bir zaman kırılmasından öte hayat kısa bir yaşlı tanımıdır…

Vurguları hislerinin bedendeki tepkimelerine bir güzergahtır dinlenmek için, gerçekleşmeden senden kaçar gider.Bu olanları doğrulayamadığından bir türlü kalamazsın bedenlerde, ruhlarda ne de gözlerde…

Ayrı bir zaman aralığı gibidir yakınlarında ve de hiç unutulmayan ama seni orda tutan ne aşktır ne de başka bir şey, bunu anlatamazsın.Engel olamadığın gibi yeni bir tanım yada yeni bir sevgi şekli bulamazsın.Kıyaslayamadığın ilk bakış, ilk görüş,elinden tuttuğun ilk ân,dudaklarına sarıldığın o ilk zaman nedir sonrasında hiç bulamadığın…

Sanki, kırılmalı zaman parçaları bir şekilde ayaklarına cam parçaları gibi yerli yersiz batıverir.Mektuplar ne Tanrıya nede başka bir varlığa sadece içinde yarattığın kalbinin Tanrısına.

Nedir bunu tanımlayabildiğin semboller, harfler,kelimeler,cümleler,bedenler, nedir…

Gittiğinde bir daha gelmesi zor olan ve kozalağından sonra uçan bir kelebeğin ölümü gibidir bir daha geri gelmez ne ruhu ne de bedeni.

Nedir anlatmaya çalıştığın, neyle sınırlayabilirsin, neyle hayat verebilirsin,neyle canlı tutabilirsin,

18.07.2011

zaman kapanı

Menzili durduran nedir beş genç kadında…uzaktan taşınırken uzak öpücüğü, elinde soğuk bir ten yüzüğü neyi hatırlatır geçmiş ölülerden, neyi hatırlatır ıslak bir sevgiliden…beş genç kadın zaman kapanında hapsetmişler “bedeni”.

hikayenin sonu...

olamadığın bir fısıltı adım atar durur içinde sen yokmuş gibi cevap verir, karşılık gelir kendinden saklanır kalırsın duvarlarında.gözlerin oymalı bir yanılsamada yansımalarından çekinir duyguları kısraklaşır ve kendini doğrulayamadığın her ân içinde etrafındakileride bilmece ve bilinmezliklerle sürükler.ve hikayenin geri kalanı bir türlü sonlanmaz.

gizlendiğim DEV

mutluyuz ya

niçin

duramıyoruz ya

zamandan duvarlarda

yaşlanmıyorum ben insandan kalıp basmalarda

nerededir seni canlı tutan aşk

gizli duran yollar

notum var

bundan sonraki hayatıma

kızmıyorum ama yeni bir güne uyanıyorum

ihtiyacın olan biraz gülmek

kalabalık görünmek

hadi biraz koş!

HEY

…

…

…

sende varsın bu yolculukta

belli ki geri dönüşü yok

günlerden sonra bir gün uzun bir yol

zaman sınırlaması yoktu hayatımda

nede  gizlendim gözlerimdeki aynada

ihtiyacın olan tek şey

bulutlu bir günde güneşe bakmak

kabarcıklar içinde uçmak

ihtiyacım olan tek şey

gizlendiğim dev

gizlendiğim dev

bitti artık gün

ihtiyacım olan tek şey

yeni bir gün

23:16   26.04.2011

kapandığım  her gün düşler içinde nasıl öldüğümü düşünmektense

her gün tüm bozukluklarımı mutluluk uğruna meteliksiz kalana dek harcarım…

odamın güneşinde...

ağır bir kulak dolgusu
mırıldanır hava gökkuşağı
önceleri
ve sonraları
gün ortası gün
ay büyük
rüyalarım hep ışıkta kalır
ve rüyalarım
avcıdır
gün dönümünün örtüsünde
ilk insan canlı mıdır
ilk rüyalar
hala aynı mıdır 
değişir mi
tüm hayaller
ve sabah bana gel
odamın güneşinde
derinlerde
yaşam var
sen olmasan
gölgelerin dans eder
kral ağacımda
köklerimden toprağa
sağdığım
ve sabah bana gel 
odamın güneşinde
ve çırılçıplak bir papatyayım
sevgilimde
müzik beni alıp götürsede
gerçek
yine de gerçek
ay büyük
rüyalarım gürültülü
odam ve ben
sevgiliyiz kanadı kırıkla

Ve Ruh doğdu ama öldüde...

Yaşıyoruz ya işte, sahibi olmadığımız toprak gezegende.Duraksıyoruz bizim olmayan zamanda, ve aklımızda onca karmaşa arası bir doruk noktası, aşık oluyoruz ya bir daha    bulamadığın, nedir dokunurcasına et ile kemik, efsaneye göre çamurdan yapılan.Geçemediğim aklımın ötesine aslında her defasında dokunurum gezip gezip geri dönerim kahin sözlerinden.Anımsadığım her renk bir zaman kurmacası, sanki çamurun yalanları.Ya doğruysa inanmadığın çayırlar ve tepeler, misafirliğin  nedir yeşile, doğa tamamlayıcılarına, nedir düşünceden yoksunların sana bağlayıcılığı.Farkındalığında olmadan rüzgarın penceresinden geçer bir adem elmasında biter dünya gezegeni, ya bu değilse yeniden ve yeniden, neyi değiştirebilirsin senden ve zamandan geçmiş olanı, ve yerinde bir ev sahipliği seni yüreklerde bırakır düşünceden yoksun olan gözlerde.Kalmak yeterlidir içindeki kutsal mekanda.Kalabalık bir kum tepesi saklar, seni kendi sesinden çünkü bilir sesler yüreklere, yürekler bedenlere, bedenler ruhlara aittir, korur seni içindeki belirsizliklerinden ve sakın sunma aşkını agacın gövdesine ve ellerine sunmadan öncesine.
ve sakın durma düşlerinde
ve düşüncelerinde
gitmediğin yer kalmasın
zihninde
ki gitmek yürümek midir
gerçekler bilinmeli midir
 ve ruh doğdu
ama öldüde...
01:33   08.03.2011

inanmakta olduğunu sevme; sevmekte olduğuna inan…

Bozuk mağrur suratıyla oturan adam, ona bakarken derinliklerine daldığım hayatın, yaşamanın tatlı bir anımsamayla kötü düşlerim arasında iyi bir denge kurmaya çalışırdım.Nedensizce Tanrı’yı sorgular içinden nedenleri çıkartmaya çalışırdım.Parmaklarımla oyun yapardım hayat adımlarını, sokaklarda gezerdim, sanki bir daha hiç gezemiycekmişim gibi tüm sokaklardan geçerdim.

Kendime bakar gülümser Tanrı dan hoşnut olurdum…ve bir kez daha inanmanın ne kadar zor olduğunu keşif ederdim oysa ne kadar da kolay inanmak.

Ölüme nedir şüpe, nedir görülmeden seni sende vâreden bu duygu burukluğu, inanmanın verdiği yalan duygu, bu nasıl bir gerçekliktir sıcaklığıyla içinde yitirmediğin bu bulanıklık.Neşeli bulutlar sabahında bir perdesi olur hüzünlü bir gecenin, eğer sen vâr edersen tüm gerçekliğiyle senindir olan.Karıştırır tüm aklını ruhundan arınmış kara bilmeceler ve sonrasında hayatların, kim garantisidir kayıp ülke atlantisin.Kesinlik bir masal kitabında gerçekliktir, kesinlik serüvenlerin içinde maceradır, kesinlik aslında olabildiğince gerçekliğin pelerinini çıkartmadan üstünde dolaşan kayıp bilmecelerdir, cevapları bir tek senin yarattığın masalda vardır.Bir kabullenme, yapamadığım bir tutku, kabullenmeler aptal işidir.Hayatımın ölmesini kabullenemedim, gözlerimin yabancıymış gibi başkasında kalmasını kabullenemedim,masalımdaki kahramanlarımı çalmalarını kabullenemedim,içimdekilerin hep bir parçasını kaptırdığım insanları kabullenemedim,etrafımda yalan insanları bir türlü kabullenemedim, artık kendimdekileri dahi kabullenemiyorum.Bir sürgündür uzak diyarlara içimdeki kopmalar.Sevdiğim bir kadın hırsızdır başladığım masalımda,gözlerim hep ışıldar hep parlar tüm renkleri canlı gösterir ki bu nedendir bilir misin, bu engel olamadığım gecelerimin yağmurudur.Artık sevemiyorum da kalamıyorum gözlerde ve de olamıyorum artık kendim karşımdaki bedenlerde.Yalnız bir ölüm gibidir ‘tutku’ yu kaybetmek…

Belkilerle dolu geri gelmeyen bir kayıp.

Son bir damlada aydındır

Son bir andır hayat

Kanlı bir ettir hayat

Hayat Benim.

23:57  03.02.2011…

rüyadayım hayaller ağacında

düşündüm inancımın soğukluğunda…

durdum hayallerimin ağacında

tanıdım birini

hayatımın rengini

hiç düşünmedim

hiç pişman olmadım gerilerden

hayallerime dur da demedim

sıkılmadım zamandan

sevdim ben bu hayatı

ölmelere hiç inanmadım

soğuk bir kış günü

ölmeyi hiç istemem

uzaklaşırken kalbimden

uzaklaştım

Tanrı nın elinden

bir yerde uzaktım

tüm  gözlerden

hiç sıkılmadım

kimselerden

istediklerimden

tanıdım bir rengi

hayatımın yeşilinde

unuttum bir rengi

gençliğimde

yaşlı bir geçmişim

aslında yaşlı bir gençtim

tanıdığımda kendimi

bildiğim bir bilmece

hayallerimde gülmece

ağlasam  nedendir bu durgunluk

ben olabildiğim

kalabildiğim

tabi unutmadan söyliyeyim

babaların omzu bir başkadır

kalmak başkadır orda

fazla hüzne gerek yok!

bir masal kitabıdır

düşünceler denizkızı

içinde kaybolduğun bir oyuncak fabrikasıdır

dokunuşlarından sihirli oyuncakçı

tek kızdığım neden ölüm

…

ve sarı sayfalarım

ayakta tutar tüm kurşun kalemlerimi

mutlu kılar dostlarım

beni

ve ayaklı bir gazte

minettar ve harikalar duyar

gözlerinde kalabildiği dostlarda…

nede iyi olur başlangıçlar ermese sona.

umarım bir yerlerde mutlusundur
ama dileğim mutlu yalnızlıklar
yalnız notlar kalsın sana
sadece aptal bir çocuktum
büyüyememiştim
ama
koca bir insanmış aslında

gündüzler ve geceler

gerideler

olabildikçe

yalan, dost

kimden kalan

gizlendiğim onca fotoğraftan sonra

donuk donuk insanlar 
arkandalar resminde

bir gün

yalnızlığında dertleş

onlarla

yalnız sokaklarda...

kendime hakim olamadım bir anlık dayanılmazlığımdan yazdım.
bir daha asla olmaz rahatsız ediceğimi sanma.
not: hala aptalca seven bir insan.

Düşüşte bir kuş...

mavi bir fok balığı hislerim
soğuk duygular denizlerim
batmaya yakın bir güneş sıcağı tek cevaptır gözlerim
hatırlaman mümkün değilmidir dileklerim
yarım bir akşamım benden biraz fazlayım
yürüdükçe dolma bir kalemim
mürekkepten gözlerim
yazmaktaydı ellerim
sevmekse ara versin, gitsin eğlensin
bir yaprakta değer kazansın kalbim ve uçsun
bir kış yaprağı
unutsun değerini kış gelsin hislerde ve gözlerde
dostuz ama artık değiliz
yitirdiğim değer tarihleri
târihi bir mezar kalıntısı
artık yanımda yoktur fısıltısı
unutuldum kaygısı
doğrudur benim olmadığım
yanındayken
kızıl derili üflemesi kulaklarımda
kalan tek bir his
düşündüğüm duygu larda
evet
soğuk bir deniz üstü uçuşu
artık düştüğüm yorgunluğu
burukluğu zamanımın
bende boşa değildir alıntıların
hoşkal bende bildiğin zamanların…
25.10.2010 sevmiştim genç bir dostumu, ama yanında yok olduğum doğrudur…

Masallarda yoktur zaman...

Başladığım bir serüven öncesi,görmekte olduğum bir düş perisi usulca fısıldar ileriye bakan umutlar ve yeni doğan bebekler kadar aydındır güneş.Yalancıdır güneş ay kadar yalancı…

Taşınır gider umutlar kaybolan rüyalar, hesap verin bana amaçsız dünyalar açıklamadan gitmeyin, görünmeden gidin kaçın hayallerimden.Uzaklaştığım tüm insan karmaşaları kalmayın bende akın kara yelli sular üstünde görünmeyin artık sise bulanmış gecelerde uzaklaşın rüyalardan ve gözlerden.Ateş elinden bir zaman yansıması bırakır beni kaldığı yerde ve tekrarından oyalar beni kandırmaca oyunları.Bulduğum bir dünya nesnesi güvendiğim bir su perisi, gerçekleşir dilediklerim.Bir oyun! adı ölme,düşlerin ve rüyaların birbirini kovaladığı, hayatın yaşamla gizemli yollara girmesi ve zamanın dile getirmesi.Duvarların ardı masallarda olan bir yaşantı, gizliliğiyle karışık bir gerçek zaman ötesi bir gerçek zaman yok orda…15:38  05.10.2010

Arabalar ve Parklar

Arabalar ve parklar

Topraktır nihayetinde

Uçan ve yüzen demirler insandır nihayetinde

Bir kalıp ekmek dünyadır

Aç bir çocuğun gözlerinde

Ve deli bir cümle

Aşktır sevgiden gözlerde

Yaşam hayatın bardağıdır

Beyaz sayfa

Kanattır, uçabildiği meleğin

Karamsarlık içinde gökyüzü

Kargaşa var yüksek binalarda

Bir bulut anlaşılmaz ama ağlar

Yinede ağlar

Ve daldığım rüyalar

Bir gölgedir gerçeğinde

Gizem ve hüzün

Yaslandığım bir gecedir

Kaldığım bir zaman yaşlanması

İçimdeki gülmece kırıntısı

Nedir

Nedir bilmecesi

Gülemediğim zaman heceleri

Gerçek, bir dilim tereyağlı ekmektir

Gerçek, erir hızlıca akan zamanda

Ve göremediğin bir çok yanılsama

Gerçektir durduğun bir zaman yolunda

Ben

Hafif mayhoş esen bir rüzgarımdır

Dalgalanan saçlarında

Arabalar ve parklar topraktır nihayetinde

Uçan ve yüzen demirler insandır nihayetinde

Ve bağlılık nedir diye sorarsan

Diş fırçamı bile bırakamam ben

Helede oyuncaklarımı

Doğum günü notlarımı

Kalbimden seni…22:33  03.10.2010

TANRILARIN AĞLAMASI

İsteği başlangıç bir kürede silinmiş anılar adı altında kör bir rüya gibi hatırlamadan geçen zamân içi anılar.Her sır bir ölümdür fikir perdelerinin kapanışında, istemediğin tüm geri zamanlar ölü bir fısıltıdır Tanrı nın gezegeninde.Dengedir tüm değişimi sağlayan yağan yağmur altındaki gün ortası güneşin çıkışında, sevdiğim güneş gel bana…

İsteği ağlamaktır gök efendinin, isteği sarsmaktır değişim içindeki esintileri.Ki büyük bir arzu şans ve dilek yolunda garantidir bir hikaye ortası kahramanda.Uzun zaman kısa bir andır olası gerçek bir dünya da, tersi bir çöküş zamanda anlamanda yardımcı olur rüyaların izinde yol bulmanda.Ve skandal bir manşet gazetelerde Tanrı lara haber verir.Bir zafer coşkusu mudur ölümün sessizliği ya da kayboluşmudur çığlıklar arasında.Türünün kayboluşu bir yer değiştirme midir, nedeni doğadan kaynaklanan bir nedensilik midir…Nedir isteği! ağlayan Tanrı ların.Koyu bir gölge geleceğinde, eskimeyen zamanların eli var üstünde.Bilgiden çok varsayım, doğrudan çok hayal olup biten ne varsa bir gün uyandığında rüya olmadığından emin olabilir misin…

Sessizliğinde gök Tanrı nın

Bilmecesi midir gürültüsü

Sessizliğimde Tanrı ya

Bir dilek olsun

Son insan kırıntımdan

Ağlamaya…

MORETTİ

Sigarası düştü yere
Mavi kapaklar hansel ve greterin kurdelesi dönüş yolunda
Sol gözü mor adamın
Üzülür birisi onun için
Faydası ne
Dünya mı hmh kendisi zaten dolu bir kazan
4 tekerlekli canavarları durduran bir düdük var elimde
Herkesin görmediği, uğraşılmayan bir içim var içimde
Çatısız düşünceler var içimde
Kimselerin farketmediği çatılar var gözlerimde
Tanımayın beni
Görmeyinde
Nede olsa herkes güldükten sonra ben gülerim
En son ben gülüyorum
Kaçak bir yolcuyum aslında
Farklı bir düşmüşüm aslında
Aslında düşlerimde farklı
Tanrı hepimizde aynı oysa
Yinede farklıyım
Şayet sorarsanız kimsin diye
Sol gözünde mor bir şişliği olan adamım ben
Evsiz görünen evim ben
4 tekerlekli canavarda rahatsızlık veren adamım ben
Ama aslında kendimeyim
Deli bir adamım ben kimsenin farketmediği
(farkında olmadan yaşadığım bir hayat fırtınasında bir darbe gözümde, mor etti bir adam solumu oysa deliyim diye birşey demezler sanmıştım, ki zaten zararsızım…yürüyen bir çöplüğüm gözünde etrafımdakilerinin oysa…) 01:06 17.08.2010

Kontrol

Yeni bir yol, adımlar içinde güvensiz bir özgüven yollarda bırakır göz damlalarını ve anlatır akamayan bir göz yaşı damlası değerini.Özlenimin gerekesinimi belirtisi azdır sevdiğim bir zaman içi.Kıskandığım bir zaman geçmişi görür beni akşamın kararmacasında ve eksik bir demir parçası yerini bulur sevdiğim bir zaman içi.Siyah bir gök yüzü mavisinden, içine alır tüm sevdiklerimi.Gününden birlik harflerim adımlarımda tutarsızlık gösterir duygular boyu bir adam olunca ve sormak niyetim değildir eylemlerimden öncesi, bu bir hayat yoktur bilmecesi zamandır tek derdi ölmek istemeyen bir zaman…Ve anlatırım gözümdeki bir damlada sevdiklerimi…benim hayatım, benim hayatım…hayat “benim”. 30 13.08.2010

soğuk...

Sonunda deminin ürpertisindeki su akışı hayâle yakın bir vurgunluk, ve dillerde suskunluk habercisi kendine yakıştıramadığın yorgunluk…Sınır noktası derin bir yüzgeç yırtmacı, düşlerindeki bulantı.

Değiştiremediğin bir zaman akışı, sonun başlangıcından öte bildiğin bir gerçek, nedir seni ayıran insanlardan.

Rüya işçileri nasılda yorulmazlar,mükemmel bir gelecek için.Gerçek içinde gerçek olandır, düşüncelerde…

Nefes alabildiğim son bir parça ;zamanda etkileşimi olan son bir zaman parçası,geciktiğim zaman parçaları.Hissettiğim son bir tanı duygularda, yakın bir son ve yakın bir başlangıç…

00:08    20.06.2010

Doğrudur...

Zaman nasılda geçer

Zaman nasılda biter

Peki hangi zaman biter

Unutmadıkların arasında

Tekrar tekrar tek bir gün

Hmh! Arkandamı sandın

Kalır mı gerilerde

Dön demeye tutmayan yüzünde

Bir el unutulurmuş

Bir beden unutulurmuş

Bir çift göz nede yabancı gelir

Zaman hmh! Zaman

Unutulan zaman değil

Bitenlerde değil

Değillerde değil

Benim unuttuğumda değil

Unutulduğum…

Doğruydu

Unuttum sevdiğimi

Kaldığım bir damla hayalde

Uzaktan dokunuşlarda

Unuttum sevdiğimi

Unutulduğum…

Neler biter

Neler geçer gözlerimin önünden

Neler sebeptir

Unutulduğum…

Anlamak istemediğim bir vazgeçiş gerçekliğimden, zaman değişmeyen yüzünde gerçeğin olarak duran tek doğru.Değiştim bile kayboldum, yokum artık.Nasıl bir eylem kaybeder seni, nasıl bir zaman siler beni, geçemediğim bir türlü zamanlarım, geçemediğim bir türlü yok oluşlarım, değiştim artık, değiştim mi kaybettim beni, son sözüm hmh! Son sözüm yok… tanıdığım bir kız gecesinden gülüşleri, gecesinden öpüşleri kaybolur gider teni,doğrudur unutulduğum…00:24 04:2010

ben Masal ülkesiyim...

Dönemediğin bir masal ülkesiyim, fırsatlar kapılarımı açar bir masal ülkesiyim, şansın yanında oluğunda, küçük bir farklılık yakalandığında ben kapılarını açan büyük bir masallar ülkesiyim.
Hayallerinin kaldığı, zamanın durabildiği bir masal, orman perileri dans eder geceleri ben uyurken, büyülüdür benim ormanım, geceleri yıldızlar yerdedir eşlik ederler rüyalarıma ve bitmeyen masalıma ben bir masalım ve hiç bitmem köklerini topraktan esirgemeyen bir ağaç gibi.Umutlar bende tükenmez,
Kuşkular yenilerini getirmez bende, bende heyecan vardır, mutluluk vardır…
Öte yandan bir an dalgınlık yeter benim için masalımda yaşatabilmem için seni, yeterki geçmeyi bil…
Ve bir tek şans iyi kullanıldığında yüzyıllar geçsede aynıdır, eğerki harflerde yaşatabilirsen.İçtiğin bir damla suyum ellerinden su perilerimin yaşatır seni ölümün soğuğundan.Burda tüm canlılar dostundur bir şekilde, burası hayaller ülkesi masalların dünyası.Bitirmek istemediğin tüm herşey kalır yanında,uzaklaştığın mutlulukların sıkıca sarılır sana kelebeklerimin kanatlarında.Eğer istersen geri dönme şansın her zaman vardır…Yollarımda saklıdır tüm gizlilikler, kayıp hayaller… ve bulmak istediğin tüm sevinçler, ben büyük bir masalım, kaybolduğun dünyayım ve istersen her zaman bulma şansın var, düşünmen yeter kalbinden.
Ben geçebildiğin tüm yansımalarım, ben masallar ülkesiyim… gerçekten hissedebildiğin bir dokunulmazlığım ben…
Sen istedikçe hiçbir zaman gitmem.22:23 01.06.2010

Parçalarınla tutunmak...

Yoğunluğunda kalbimin, yoğunluğunda derinliklerimin, içimde kaybolur bir tapınak aidi olan budistlerin.İnandırdığım sevgi türü içimde yoğunlaşır bir gerçeklik alır, evrenin karanlığında merkezinden kaybolur, tapınağından dış merkezlerinde yoğunlaşır.Aidi olduğu dünyasından bağışlanır diğer bir tarafa geçiş için.Göremediğin yer artık vârolur artık kaybolur somutluğu, kalmaz elinde soyutluğundan dokunulur hislerin.Gerçek vücut teni sıcak bir yanmadır ve dokunsalar alevdir parmaklarında.Zihninde perdeleşir gerçeklerin, yoğunluğu düşlerinin ele geçirir bedenindeki dilleri ve yok eder gerçekleri.Akıl üstü bir oyun rüyalarında ama gerçeğin budur içselliğin kayıplarında.Bir Adem elması yeterlidir başlangıçta ve kayboluşta.Gerçek dokunmadığın bir rüyada gizlidir yaşamın pençelerinde, gerçek arada kaldığın zamandır kayıplarından uzakta.İnandığın sevgi senden kaybolana dek gerçek hala gerçektir bir tek geçiş buna cevap olabilir…
Parçalanıp tutunmak istediğin son bir zaman…
00:33 26.05.2010