
Durup düşünürdü insan;düşünmekten ziyade yarım kareden bir film gürültüsüne gizlenmiş hayatı okurdu gözleriyle.Gizlenmiş hayatlar,sokak aralarında üşümekli hayatlar,gözleri donupta ağlayamayan hayatlar,paramparça olmuş hayatlar;hayatlarından ziyade ağlardı gözleri,dünya haline.Yolundan bir ak düşer eksik adımlarından,gizemli bir rüya açıklaması ve ne zaman senin için orda olması gerektiğini asla bilemezsin eğer ki gerçekten görmek istemezsen.Ve hayat saklardı acılarını görmek,bilmek ve onları tanımak istemeyenler için.Saklanmaktansa hiç bu yaşamda olmak istemeyen insanlar görürüm köşe başındaki bakışlarda,düşünmekten çok üşümüş gözler görürüm ayakkabısındaki yırtıkta ve hepsinden ziyade insanlar görürüm tepelerde,kucakladıkları yalan duygularla yaşamayı öğrenmiş insanlar.22:46 27.01.2009